Het bierorgel dat verstomde

De Stadsgravenstraat in Enschede is een straat waar oud en nieuw tegen elkaar aan schuren. Terrassen en winkelpuien wisselen er af met gevels die herinneren aan een tijd waarin deze binnenstad nog een vestingwal had. Halverwege, ingeklemd tussen de horeca, staat een wit kerkje. De Menistenkerk, gebouwd in 1893 voor de doopsgezinde gemeente van Enschede. Later werd het een disco — De Zevende Hemel heette die, voor wie het zich herinnert. En daarna, in 2019, een brouwerijcafé.

Wie binnenstapte, zag het meteen: een bierorgel. Zesentwintig taps, opgesteld als een orgelpijpenfront, elk verbonden met een ander speciaalbier. Zelf gebrouwen, in de kelder van de kerk. Het brouwerijcafé was meer dan een kroeg. Het was een concept: bier, gerechten, evenementen, een terrastuin om te borrelen. Drieëntwintig medewerkers hielden de zaak draaiende. Op goede avonden liep het pand vol met studenten, toeristen en bierliefhebbers.

Op 30 december 2025 sprak de rechtbank Overijssel het faillissement uit. Niet over één bedrijf, maar over drie vennootschappen tegelijk — de holding, de horecatak en de evenementendivisie. Drie keer dezelfde conclusie: het geld was op.

Van bierwinkel naar brouwerijcafé

Het begon bescheiden. In 2015 opende de oprichter een bierwinkel aan De Heurne, een van de winkelstraten in het centrum van Enschede. Een zaak voor liefhebbers, met speciaalbieren uit binnen- en buitenland. De ambitie reikte verder. In 2017 werd de holding opgericht. Een jaar later verhuisde het concept naar de Menistenkerk aan de Stadsgravenstraat — een monumentaal pand met hoge plafonds en een verleden dat zich leent voor verhalen.

Het brouwerijcafé opende in 2019. Eigen bier, gebrouwen ter plekke. Een restaurant verderop aan dezelfde straat. Een opslaglocatie elders in de stad. En een evenementendivisie die festivals organiseerde rond speciaalbier en eten — waaronder een jaarlijks winterbierfestival in de Grote Kerk van Enschede.

In mei 2023 werden de horecatak en de evenementendivisie als aparte vennootschappen opgericht. De holding hield het brouwproces en de intellectuele eigendom: domeinnamen, woordmerk, beeldmerken, en de recepturen van de bieren.

De coronanota

Toen het virus in maart 2020 Nederland bereikte, moest het brouwerijcafé dicht. Net als duizenden andere horecazaken. Maar de oprichter zat niet stil: terwijl de deuren gesloten waren, verkocht het bedrijf speciaalbieren rechtstreeks aan klanten. De omzet was hoger dan verwacht — en dat werd een probleem. Want een hogere omzet betekende dat een aanzienlijk deel van de ontvangen coronasteun moest worden terugbetaald.

Vanaf februari 2022 kwam daar een tweede klap bovenop. De lonen stegen, de energiekosten explodeerden, en de inkoopprijzen voor grondstoffen liepen op. Die kostenstijgingen konden niet volledig worden doorberekend in de verkoopprijzen — een biertje wordt snel te duur voor de gemiddelde gast. Er werden kostenbesparende maatregelen genomen, maar die leidden niet tot het gewenste resultaat.

De cijfers vertellen het verhaal. In 2024 draaide de horecatak een omzet van ruim 1,3 miljoen euro — het beste jaar ooit. Maar de bodem viel er ook uit: een verlies van bijna 126.000 euro. Het balanstotaal smolt van 291.000 euro naar 180.000 euro in één jaar. In 2025 kromp de omzet van de holding tot minder dan een derde, daalde die van de horecatak met een derde, en krompen de reserves tot vrijwel nul.

De cijfers van de drie vennootschappen gezamenlijk:

De directie probeerde nog een crediteurenakkoord — een regeling met de schuldeisers om het faillissement te voorkomen. Dat traject mislukte. Er restte geen andere optie dan het faillissement van alle drie de vennootschappen aan te vragen.

Wat de curator aantrof

De curator trof een bedrijf aan dat verspreid was over drie locaties in Enschede. In de Menistenkerk aan de Stadsgravenstraat: het brouwerijcafé, met cafémeubilair, keukeninventaris, de bar en het brouwhuis. In een opslaghal elders in de stad: steekwagens, een roestvrijstalen biertank en divers meubilair. En verderop aan dezelfde straat: een restaurant waarvan de huurovereenkomst op 31 december 2025 zou aflopen.

Het restaurant moest op oudejaarsdag worden ontruimd. De rechter-commissaris gelastte een afkoelingsperiode van twee maanden, zodat de curator kon onderzoeken welke activa van welke vennootschap waren. Want dat bleek niet eenvoudig: de drie bedrijven opereerden als één geheel, maar de eigendomsverhoudingen waren niet altijd helder.

De drieëntwintig medewerkers — allen in dienst van de horecatak — werden op de dag van het faillissement ontslagen. De curator zegde de dienstverbanden op tegen de eerst mogelijke datum. Het UWV werd ingeschakeld voor de loongarantieregeling, vakbonden FNV, CNV en De Unie werden aangeschreven.

Twee pandhouders meldden zich bij de curator. Beide claimden een pandrecht op de helft van de bedrijfsinventaris, de voorraad en de debiteurenvorderingen. Die pandrechten waren gevestigd op 8 april 2025 — ruim acht maanden voor het faillissement. De curator doet nader onderzoek naar de rechtsgeldigheid ervan.

Wat er nog lag in de kelder: bier in tanks, drank in flessen en fusten, etenswaren. De verkoopactiviteiten daarvan lopen nog.

De schade

De bekende schuld is aanzienlijk. De Belastingdienst heeft een preferente vordering van 295.370 euro — verdeeld over de holding (ruim 100.000 euro), de horecatak (194.000 euro) en de evenementendivisie (1.151 euro). Dit is de coronanota, plus reguliere afdrachtsbelastingen.

Daarnaast hebben 66 concurrente crediteuren gezamenlijk 575.867 euro te vorderen. De grootste post: twee pandhouders die samen bijna 298.000 euro claimen op de holding. De horecatak heeft 28 crediteuren voor 148.000 euro, de evenementendivisie 17 crediteuren voor 27.000 euro.

Het boedelsaldo bedraagt ruim 207.000 euro. De curator verwacht dat nog niet alle crediteuren hun vordering hebben ingediend. Het is onduidelijk wanneer en hoe de faillissementen zullen worden afgewikkeld.

Het tweede leven

Er is ook goed nieuws. De curator onderzocht de mogelijkheden voor een doorstart en startte een biedingsprocedure. Binnen- en buitenlandse belangstellenden meldden zich, ondertekenden geheimhoudingsverklaringen en kregen toegang tot de gegevens.

Het resultaat: de brouwerij met café in de Menistenkerk is doorgestart. De goodwill van de holding — waaronder de recepturen van de bieren — bracht 75.000 euro op. De intellectuele eigendomsrechten, domeinnamen en merken nog eens 25.000 euro. De inventaris, de bar, het brouwhuis: 75.000 euro. Totale opbrengst van de doorstart: 175.000 euro.

Een deel van de werkgelegenheid is behouden. In de Menistenkerk wordt weer bier geschonken.

De activa van de evenementendivisie zijn apart verkocht, buiten de doorstart om: de domeinnamen voor 4.840 euro, de goodwill voor 6.050 euro. De resterende activa van de horecatak — het restaurant, de voorraden — worden nog verkocht.

De open vragen

Het eerste verslag van de curator laat een aantal vragen onbeantwoord. De pandrechten die twee partijen claimen, gevestigd in april 2025, worden nader onderzocht. De stortingsverplichting van de aandelen van de horeca- en evenementenvennootschap — beiden opgericht in mei 2023 — wordt eveneens onderzocht.

En dan is er nog de vraag die boven alles hangt: had dit voorkomen kunnen worden? Een brouwerij die in haar beste jaar meer dan 1,7 miljoen euro omzet draaide, maar structureel verlies leed. Een coronanota die als een molensteen om de nek hing. Kostenstijgingen die niet konden worden doorberekend. Een akkoord met schuldeisers dat strandde.

Het bierorgel speelt weer, in andere handen. Maar de schulden zijn er nog. De curator telt verder.

Dit dossier loopt nog. De afwikkeling van de boedel is niet afgerond. Dit artikel is gebaseerd op het eerste openbare faillissementsverslag van 6 februari 2026.