Duizend films en geen cent

De Keizersgracht is een van die Amsterdamse adressen waar de gevel meer belooft dan de balans kan waarmaken. Nummer 452, een grachtenpand in het hart van de stad. Achter de monumentale voordeur huisde tot voor kort een streamingplatform dat de wereld wilde redden. Gratis documentaires over biodiversiteit, klimaatverandering en duurzaamheid. Beschikbaar in 194 landen. Meer dan duizend films. Samenwerkingen met tachtig internationale milieuorganisaties. En een kantoor vol idealisme op een van de duurste grachten van Nederland.

In de promovideo bij de lancering sprak een Britse prins over het belang van natuur. Achter de schermen stond de producent van een Oscar-winnende natuurdocumentaire. De financiering kwam van een grote Duitse publieke omroep. Het platform kreeg een B Corp-certificering. Internationale media noemden het “de groene Netflix.”

Op 10 februari 2026 sprak de rechtbank Amsterdam het faillissement uit over zowel de werkmaatschappij als de holding. Zeven werknemers waren nog in dienst. Hun salaris was sinds oktober niet meer betaald.

Een producent met een missie

De oprichter was geen nieuwkomer in de documentairewereld. In 1994 startte ze een productiebedrijf in Amsterdam dat uitgroeide tot een van de grootste onafhankelijke documentaireproducenten van Europa. Meer dan 6.500 uur aan content. Een catalogus die de natuurlijke wereld omspande. Het hoogtepunt: een documentaire over een Zuid-Afrikaanse man en zijn band met een octopus, die in 2021 de Oscar voor beste documentaire won.

In 2018 nam een grote Duitse publieke omroep het productiebedrijf volledig over. De oprichter vertrok en begon aan iets nieuws: een gratis streamingplatform, exclusief gewijd aan duurzaamheidscontent. Geen abonnementen, geen betaalmuur. Het verdienmodel zou bestaan uit merkpartnerschappen — bedrijven die zich wilden associëren met milieucontent, zorgvuldig geselecteerd via een “moreel kompas” dat fossiele brandstoffen, wapens en fast fashion uitsloot.

Het platform lanceerde in december 2020, midden in de coronapandemie. De aandacht was groot. Milieuorganisaties als Greenpeace, het Wereld Natuur Fonds en Sea Shepherd tekenden samenwerkingsovereenkomsten. Het platform werd ambassadeur van meerdere duurzame-ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties. In 2022 volgde de B Corp-certificering — een keurmerk voor bedrijven die maatschappelijke impact boven winst stellen.

Dertien miljoen verbrand in twee jaar

De financiële werkelijkheid achter het idealisme was meedogenloos. In 2022 genereerde het platform 1,4 miljoen euro aan omzet — en verloor 6,1 miljoen. In 2023 groeide de omzet naar 1,8 miljoen. Het verlies: 6,6 miljoen euro. In twee jaar tijd verbrandde het bedrijf bijna dertien miljoen euro meer dan het verdiende.

De omzetgroei in 2024 en het plotselinge positieve resultaat zijn misleidend: dat jaar werd het WHOA-akkoord voorbereid, waardoor schulden werden afgewaardeerd en de balans kunstmatig verbeterde. De werkelijke operationele prestatie vertelde een ander verhaal. De brutowinst over 2025 bedroeg precies 2.739 euro. Het bedrijf draaide al maanden op nul.

Een gratis platform dat nooit een duurzaam verdienmodel vond. Merkpartnerschappen dekten slechts een fractie van de kosten. Het grachtenpand, de vijfentwintig medewerkers, de contentlicenties — alles kostte meer dan er binnenkwam. En niemand die betaalde om te kijken.

De dominostenen vallen

Toen begonnen de dominostenen te vallen. In juni 2025 ging het oorspronkelijke productiebedrijf van de oprichter — inmiddels volledig eigendom van de Duitse omroep — failliet. Een concurrent kocht de activa op. De eigen productiestudio sloot de deuren. Het fundament onder het streamingplatform, de pijplijn van verse documentaires, verdween.

Het platform begon te snijden. Van vijfentwintig medewerkers begin 2025 naar zeven bij het faillissement. Maar het bloeden stopte niet. Vanaf november 2025 werden er geen salarissen meer betaald. Drie maanden lang werkten zeven mensen door zonder loon, in een kantoor aan een van de mooiste grachten van Amsterdam, voor een platform dat de wereld wilde redden maar zichzelf niet kon onderhouden.

Een akkoord zonder geld

In een ultieme reddingspoging startte het bestuur een WHOA-procedure — de Wet Homologatie Onderhands Akkoord, een relatief nieuw juridisch instrument waarmee bedrijven hun schulden kunnen herstructureren zonder faillissement. Op 15 januari 2026 homologeerde de rechtbank het akkoord. De balans werd opgeschoond.

Maar het akkoord was gebouwd op een belofte: een externe financier zou zes miljoen dollar inbrengen als vers werkkapitaal. Dat geld kwam niet. Het bestuur sprak van “interne vertragingen bij de financier.” De bestaande aandeelhouders — waaronder de Duitse publieke omroep — weigerden overbruggingsfinanciering te verstrekken.

Minder dan een maand na het gehomologeerde akkoord deed het bestuur op 9 februari eigen aangifte tot faillietverklaring. De WHOA bleek een pyrrusoverwinning: de schulden geherstructureerd, maar geen geld om de volgende dag door te komen.

Wat de curator aantrof

De curator besteedde 232 uur aan het eerste verslag — een uitzonderlijk hoog aantal dat de complexiteit van het dossier weerspiegelt. Twee faillissementen tegelijk, een holding zonder eigen activiteiten, een werkmaatschappij met internationale vertakkingen en een Britse dochtervennootschap die eveneens wordt opgeheven.

De schulden zijn aanzienlijk. De Belastingdienst claimt ruim een miljoen euro, voornamelijk aan niet-afgedragen loonheffingen. Vierentwintig concurrente crediteuren melden zich voor in totaal 5,5 miljoen euro. De huisbankier heeft als separatist een vordering van bijna een half miljoen euro, gedekt door een pandrecht op de bedrijfsmiddelen en vorderingen.

De inventaris bestond uit laptops, kantoormeubilair, en een contentbibliotheek van meer dan duizend documentaires over het redden van de planeet. De curator organiseerde een biedingsproces: geïnteresseerde partijen tekenden geheimhoudingsverklaringen en kregen toegang tot een online dataroom.

De koper werd een Zwitserse non-profitorganisatie, opgericht in juni 2025 en gevestigd in Genève. Voor 290.000 euro verwierf zij de intellectuele eigendom, de abonneedata, de domeinnamen en de sociale media-accounts. Duizend documentaires over de waarde van de natuur, de biodiversiteit van de planeet, de urgentie van klimaatactie — samen minder waard dan een bescheiden Amsterdams appartement.

De huur van het grachtenpand is door de curator opgezegd.

De open vragen

Wie was de financier die zes miljoen dollar toezegde maar nooit leverde? Waarom weigerden de bestaande aandeelhouders — waaronder een van de grootste publieke omroepen van Europa — overbruggingsfinanciering? En hoe kon een bedrijf met een prestigieus adres, een Oscar-gerelateerde oprichter en een Britse prins als ambassadeur in twee jaar tijd dertien miljoen euro meer uitgeven dan het verdiende aan een platform waar niemand voor betaalde?

De onderzoeken naar onbehoorlijk bestuur en paulianeus handelen zijn gestart. Het Britse zusterbedrijf wordt opgeheven. De holding, die verder geen eigen activiteiten had, laat een boedelsaldo achter van 64 euro en 51 cent.

Het volgende curatorverslag wordt verwacht in juni 2026.

Dit verhaal is gebaseerd op het eerste openbare verslag van de curator, gepubliceerd op 24 maart 2026. Het dossier loopt nog.